Bugün itibariyle 5. ayın doldu canım yavrum. Bu ay 400 gr almışsın ve 6400 grs ın. Kusmaların bu ay iyice azaldı sanırım artık kilo alımların daha iyi olacak önümüzdeki aylarda. Boyun 66 cm.
Bu sıralar en favori oyunun yüzüstü emeklemeye çalışmak. Şimdilik sadece kolların ve bacakların üzeinde kalkabiliyorsun ve kendini ileri değil geriye doğru atıyorsun. Yürütece koyduğum zaman 10 dakika kadar kendi başına oyalanabiliyorsun, sonrasında çok çabuk canın sıkılıyor hep yanında konuşulsun istiyorsun :)). Söylenenlere gülücüklerle karşılık veriyorsun ama bir türlü bu halini fotağraflayamıyorum çünkü makineyi görünce ciddileşip merakla "neymiş bu?" der gibi bakıyorsun :))
Son iki haftadır birde ayak parmaklarını yemeye başladın :) Sırt üstü altını değiştirmeye yatırdığımda, "agııı, gııı..." diye sesler çıkararak ayak parmaklarını emiyorsun :)).
Senin dilinden:.....
Değişik ihtiyaçlarım için değişik sesler çıkarmaya başladım. Bazen etrafımda bulduğum bir nesneyle annemle babamın birbirleriyle konuştukları gibi konuşmaya çalışıyorum. Ama cevap alamıyorum. Gerçi henüz benim de konuşabildiğim söylenemez belki de bu yüzden cevap alamıyorum kimbilir? Annem konuşurken sürekli onun ağız hareketlerini takip etmeye çalışıyorum.
Bana ismimle seslendiklerinde farkediyorum artık, ismimi öğrendim! İsmim EYLÜL...
Artık annemle babama olan sevgimi göstermenin yollarını geliştirmeye başladım, ya da benimle şakalaştıklarında, komiklik yaptıklarında anlayıp gülebiliyorum ve hatta ben de onları güldürmeye çalışıyorum, sanırım mizah duygum da gelişmeye başladı!
İlk başlarda banyo yapmaktan hoşlanmıyordum, zamanla alıştım; hatta şimdi en sevdiğim şeylerden biri. Annem banyo yaparken beni de yanına alıyor, küvetimi doldurup yıkanma filemin üzerine yatırıyor beni ve ılık suda keyif çatıyorum...
Bugünkü gezimiz; uzun bir yol sonunda bulduğumuz, bir baraj gölü kenarında kurulmuş alabalık restoranına oldu. Yol boyunca hiç huzursuzlanmadın, kucağımda uyuyuverdin mışıl mışıl. Pencereden esen temiz havanın da etkisiyle çok huzurluydun küçük meleğim.
Restoranda da keyfin yerindeydi. Seni yatırabileceğimiz miderler vardı üstelik. Rahat ve keyifli bir gün oldu doğrusu hepimiz için.
Yukarıda göl manzaralı şark köşemizde çekilen fotğraflardan ikisi var. Makinamızın şarjı bittiği için çok resim yok ne yazıkki.
Tatlı meleğim öyle şekersinki. Yeni tatları tattırıyoruz sana birkaç haftadır ve sen artık elimizde ne görsen ağzına koymak istiyorsun. :)) Bugünde beni mısır yerken gördün, bakışların öyle ısrarlıydıki, tıpkı" anne ben de istiyorum, bana neden vermiyorsun, bir tadına baksam ne olur, hadi amaaa" der gibiydi resmen :)) Aslında buna ciğerci kedisi bakışı da denebilir kısaca :). Sadece bakmaklada kalmadın üstelik çığlıkta attın "veerrrr" dercesine. İşte mısır ile tanışman böyle oldu kuzum. Taneli kısmı değilde tanelerden boşalan koçan kısmını emmeyi tercih ediyorsun haliyle. Hele bir büyü kar tanem, daha bir tadını çıkaracaksın hiç merak etme güzel gözlü kızım...
Gün içinde seni oyalayabilmek için olanca gayretimizi sarfediyoruz. Bazen yerde yatırıyorum gülüşüyoruz, bazen kucakta hoplatıyoruz, bazen hamağında sallıyoruz, bazende biraz erken de olsa yürütece koyup koşturmaya çalışmanı seyrediyoruz. İnanılmaz bir gayretle ayaklarını vuruyorsun yere, etrafında dönmeyi bile başarabiliyorsun bal kızım. :)
Bu sıralar en favori oyunun yüzüstü emeklemeye çalışmak. Şimdilik sadece kolların ve bacakların üzeinde kalkabiliyorsun ve kendini ileri değil geriye doğru atıyorsun. Yürütece koyduğum zaman 10 dakika kadar kendi başına oyalanabiliyorsun, sonrasında çok çabuk canın sıkılıyor hep yanında konuşulsun istiyorsun :)). Söylenenlere gülücüklerle karşılık veriyorsun ama bir türlü bu halini fotağraflayamıyorum çünkü makineyi görünce ciddileşip merakla "neymiş bu?" der gibi bakıyorsun :))
Son iki haftadır birde ayak parmaklarını yemeye başladın :) Sırt üstü altını değiştirmeye yatırdığımda, "agııı, gııı..." diye sesler çıkararak ayak parmaklarını emiyorsun :)). 
